2017-06-07_Fiets-3-daagse te Aarschot - deel 1

FIETS 3-DAAGSE  NAAR  AARSCHOT  juni 2017

Dag 1

Vol goede moed stonden we met 19 dames op de parking van de sporthal, startklaar om te vertrekken naar Aarschot, meer bepaald naar ’s Hertogensmolens.

Even een verrassingsmoment voor de 25ste editie en een applaus voor Narda die telkens deel heeft genomen.  Haar fiets kreeg een versiering, nu nog een foto en vertrekken maar.

Zoals voorspeld was het weer wisselvallig: hier en daar een bui.  Dit hield ons echter niet tegen.  Langs mooie wegen reden we richting Olen.  In De pot van Keizer Karel aten we onze meegebrachte bokes op terwijl er buiten nog een bui viel.

Door de jaren heen hebben we al een rijke woordenschat ontwikkeld: een draai, een kaaije draai en dit jaar komt daar een ‘plinkdraai’ bij.  Voor de verdere uitleg kan u bij Lieva terecht.

Tof was toch wel dat de wegen hier en daar voor ons opnieuw geasfalteerd waren.

Even hielden we halt aan het Hof van Margaretha van Oostenrijk om van de omgeving en het gebouw te genieten.  Wat een toeval: onze dorpsgenoten van Femma kwamen daar voorbij, zij hadden ook in ’s Hertogensmolens gelogeerd.  Even verzusteren.

Onze fietstocht liep verder door het groene landschap langs kronkelige Vlaamse wegen en dus kwamen we nog bekenden tegen.  Stilaan naderden we Aarschot en langs een nieuwe baan in afwerking bereikten we onze bestemming.

Ook dit jaar was de bagage weer keurig afgeleverd door Louis en Charel.  De kamers werden verdeeld en ieder kon zich klaarmaken voor het avondeten.

Wat een verrassing!  Er waren nog genodigden om de 25ste editie mee te vieren, nl. Wieza, Gusta en Paula, samen met Martine en Griet.  Deze avond kon niet meer stuk.

Als voorgerecht aten we kroketjes van asperges met gefrituurde peterselie, daarna een Italiaanse schotel d.w.z. een klein hoofd (volgens sommigen toch een flinke kop), versierd met een salade van rucola, Parmezaanse kaas, basilicumazijn, ….  In ieder geval: lekker.  Voor het dessert gingen we hogerop waar er nog een verrassing wachtte.  In de grote zaal hadden we voor Narda een optredentje voorzien.  Zij had immers alle edities meegefietst en mocht plaatsnemen op de stoel vooraan.  Vlug wat outfit bij aan, de nodige attributen klaar leggen en de liedjestekst uitdelen.  Met wat achtergrondmuziek zongen we uit volle borst: “Als we gaan fietsen in de stille Kempen …”  Naargelang het lied vorderde kreeg Narda de nodige attributen: het plaatje, een krans, een glas cava, een hoedje.

Daarna volgde de verwachtte chocomousse.

Het was weer een gezellig samenzijn.  De avond werd zoals gebruikelijk afgesloten met een wandeling door de ene of een nababbel voor de andere.

 

Dag 2

Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt was ieder klaar voor de dagtoer.  Even op en neer langs de Demer om op te warmen.  Daarna krinkel de winkel langs een grote parking om dan opeens STEIL naar boven te klimmen en terug langs de Demer te fietsen op weg naar Engelenburcht.  Zoals Irène voorspeld had, brak de zon door om 11 u.

In het vroeger Ursulinenklooster wachtte ons een gerecht uit Ons Kookboek, nl. een salade met lauwe K…reepjes.  Het was weer prima. 

Langs het Dijlekanaal en de Dijle vervolgden we de fietstour en belandden we op het vierkant terrasje van het Bleekhofke te Rijmenam.  Na de dorstlesser en de nodige humor zetten we onze weg verder tot in Werchter om zo langs de Demer terug te komen in onze verblijfplaats.  Onderweg zoefde een overkapte ligfiets voorbij.  Deze had iets van een zeppelincar uit het liedje van Urbanus.

Een lekkere maaltijd werd ons geserveerd in de grote zaal met de betere akoestiek: carpaccio van … , lekkere vis met puree en wat erwtengroen en als dessert rijstpap.

En wat hebben we geleerd tijdens de maaltijden?  1. We laten een deel van ons gebit thuis, 2. We zeggen dat we iets niet lusten, …

Ook deze avond was weer gezellig en kende de gebruikelijk afsluiting bij het zachte avondweer.

 

Dag 3

Daar was de regenbui!  Ook na het ontbijt en bij het uitchecken was de piek nog niet over.  De bagage werd ingeladen.

Uiteindelijk vertrokken we met ons regenpak aan richting Noorderwijk.  Hoe konden we nu het best rijden?  Toch maar zoals voorzien langs het gewone traject.  Als we goed en wel op weg waren, hield het op met regenen.  Sommigen bergden hun regenpak op, anderen hielden het nog even aan om het te laten drogen.  Oeps: omleiding voor fietsers.  Deze werd gevolgd omdat het niet zo evident is met een groep dit te negeren.  Maar waar waren de andere aanduidingen?  Dan maar de weg vragen aan een wandelaar.  De gps werd ingesteld en iedereen zette zich weer op de fiets.  Jaja, we waren terug op de goede weg.  Op de oude spoorwegbedding ging het goed vooruit.  We herkenden nog de plekjes waar we vorig jaar even halt hadden gehouden en waar we iets beleefd hadden.

Met een beetje vertraging kwamen we aan in het Zuiderhuis te Noorderwijk.  Daar werden we verwend met stoverij bereid met Karmeliet en de nodige frietjes.  Ook was er nog tijd voor een tas koffie of een andere afsluiter.

De regenkleding was opgedroogd, de zon scheen volop.  Het laatste stuk van de route werd aangevat: langs het kanaal tot in Olen en daarna via De Zegge richting Kasterlee om uiteindelijk in het Prinsenpark aan te komen.  Stilaan voelden we onze thuis en de groep splitste zich naargelang de woonplaats van onze deelnemers.

Iedereen is goed thuis geraakt en belangrijk: GEEN PECH ONDERWEG, en pech in de breedste zin van het woord.

Het waren weer fijne driedaagse!  Bedankt aan de organisatoren.

Tot een volgende.

M.O.